Parkinson is een van de gebieden waar onderzoek naar lichttherapie werkelijk opvallende resultaten bij dieren heeft opgeleverd en werkelijk onzekere resultaten bij mensen. Die kloof is het hele verhaal, en als je die begrijpt, leer je meer dan van welke stellige bewering in welke richting ook.
Wat er in de hersenen gebeurt
Bij de ziekte van Parkinson treedt een geleidelijk verlies op van dopamineproducerende neuronen in de substantia nigra, een kleine structuur diep in de middenhersenen.
Dopamine uit deze neuronen is essentieel voor soepele, gecontroleerde bewegingen. Naarmate ze verloren gaan, ontstaan de bewegingssymptomen van Parkinson: tremor, stijfheid, traagheid en evenwichtsproblemen. Tegen de tijd dat symptomen verschijnen, is meestal al een aanzienlijk deel van deze neuronen verloren gegaan.
Dat laatste punt verklaart waarom neuroprotectie hier zo'n aantrekkelijk idee is. Alles wat het verlies vertraagt, zou enorm veel uitmaken.
Waarom dit aandacht trok
Diermodellen, waaronder primaten, hebben laten zien dat nabij-infrarood licht het verlies van deze neuronen na chemisch veroorzaakte schade kan verminderen.
Dit is een sterkere bevinding bij dieren dan het meeste wat op deze website staat. Vooral onderzoek bij primaten wordt niet lichtvaardig uitgevoerd, en minder neuronverlies is een structurele uitkomst, geen gedragsmatige. Onderzoekers keken of cellen overleefden.
Het is makkelijk te zien waarom dat interesse wekte. Het is ook precies waar de voorzichtigheid moet beginnen.
Wat er bij mensen gebeurde
Onderzoek bij mensen staat echt nog in de kinderschoenen.
Kleine pilotstudies, waaronder studies met transcraniale en abdominale lichttoediening, melden verbeteringen in mobiliteit, evenwicht en fijne motoriek bij sommige deelnemers, naast studies die geen significante verandering vonden.
Abdominale toediening verdient uitleg, omdat het vreemd klinkt. Het weerspiegelt de onderzoeksinteresse in de darm-hersenas bij Parkinson, omdat darmklachten vaak jaren vóór bewegingssymptomen optreden. Of licht op de buik de hersenen beïnvloedt, is precies het soort vraag dat nog openstaat.
De beperkingen zijn aanzienlijk en worden door de onderzoekers zelf duidelijk benoemd. De studies zijn klein, grotendeels niet geblindeerd en kort.
Niet geblindeerd weegt het zwaarst. Als deelnemers weten dat ze een behandeling krijgen, en de beoordelaars dat ook weten, beïnvloedt verwachting de uitkomsten. Parkinson reageert opvallend sterk op placebo, omdat dopamine betrokken is bij verwachting en beloning. Dit is een gedocumenteerd verschijnsel in Parkinsononderzoek, en precies daarom is blindering hier belangrijker dan in de meeste vakgebieden.
Hoe de onderzoekers hun eigen vakgebied omschrijven
Onderzoekers omschrijven het vakgebied zelf als hypothesegenererend en niet als sluitend.
Die term is goed om te kennen. Hypothesegenererend betekent dat het werk vragen oproept die het waard zijn om goed te onderzoeken. Het betekent uitdrukkelijk niet dat de vragen zijn beantwoord.
Als de wetenschappers die het werk doen voorzichtiger zijn dan de mensen die apparaten verkopen, luister dan naar de wetenschappers.
De grens
Parkinson is een ernstige, progressieve aandoening met gevestigde behandelingen. Niets hier mag worden opgevat als alternatief voor neurologische zorg, en elke toevoeging moet met je specialist worden besproken.
Levodopa en verwante medicijnen zijn werkelijk effectief, en de timing en dosering van Parkinsonmedicatie is precisiewerk dat specialisten zorgvuldig afstemmen. Het missen of uitstellen van doses heeft directe gevolgen voor mobiliteit en veiligheid.
Er is ook een breder punt over wat wél helpt. Voor beweging bestaat bij Parkinson een van de sterkste bewijzen van alle interventies, ook voor het vertragen van de progressie van symptomen. Gespecialiseerde fysiotherapie, logopedie en ergotherapie hebben allemaal echt bewijs achter zich. Zoek je iets om naast medicatie toe te voegen, dan komen die eerst.
Als je het met je specialist bespreekt
- Breng het open ter sprake. Je neuroloog kan je vertellen of er lopende studies zijn die voor jou relevant zijn
- Vraag naar klinische studies. Interesseert dit gebied je, dan is deelnemen aan goed opgezet onderzoek waardevoller dan zelf experimenteren, zowel voor jou als voor iedereen die na je komt
- Verander één ding tegelijk. Parkinsonsymptomen schommelen aanzienlijk, dus bij gelijktijdige veranderingen kun je nergens iets aan toeschrijven
- Houd een registratie bij als je het probeert, bij voorkeur met dezelfde beoordelingsschaal als je kliniek
- Pas nooit je medicatie aan op basis van hoe je je voelt tijdens het uitproberen van iets anders
Veelgestelde vragen
Helpt roodlichttherapie bij de ziekte van Parkinson? Diermodellen, waaronder primaten, lieten minder verlies van dopamineproducerende neuronen zien. Pilotstudies bij mensen melden verbeteringen in mobiliteit, evenwicht en fijne motoriek bij sommige deelnemers, naast studies die geen significante verandering vonden.
Is het bewijs sterk? Nee. De studies zijn klein, grotendeels niet geblindeerd en kort, en onderzoekers omschrijven het vakgebied als hypothesegenererend en niet als sluitend.
Waarom doet het ontbreken van blindering hier ertoe? Parkinson reageert opvallend sterk op placebo, omdat dopamine betrokken is bij verwachting. Zonder blindering is verbetering moeilijk ergens aan toe te schrijven.
Kan het mijn medicatie vervangen? Nee. Parkinsonmedicatie wordt nauwkeurig afgestemd en mag hiervoor nooit worden aangepast.
Wat heeft naast medicatie het beste bewijs? Beweging, samen met gespecialiseerde fysiotherapie, logopedie en ergotherapie.
Waar dit ons laat
Dit is een gebied om te volgen, niet om op te handelen. Het dieronderzoek is echt en interessant. Het onderzoek bij mensen is vroeg, klein en grotendeels niet geblindeerd, en de onderzoekers zeggen dat zelf.
Wil je het verkennen, doe dat dan samen met je neuroloog en niet in plaats van je neuroloog. Onze Future Form systemen staan klaar als dat gesprek die kant op gaat. Gratis wereldwijde verzending, alle invoerrechten en belastingen inbegrepen.
